Arhiva

Teorija filmske muzike dugo je sagledavala muzički podsistem filma kroz prizmu odnosa muzike i slike. Preokret u smeru definisanja muzike u relaciji i sa naracijom jeste zasluga američke teoretičarke Klaudije Gorbman. Ona u ovaj domen uvodi teoriju naracije i primenjuje je na muziku u filmu. Korišćenjem jednog od ključnih pojmova vezanih za teoriju filma, diegesis, dobijamo pojmove dijegetička i nedijegetička muzika, koji se odnose na zvučni/muzički prizor. Dijegetička muzika je, približno rečeno, ekvivalent muzici iz kadra, a nedijegetička background partituri. Tekst u tom smislu razmatra načine na koje muzika, bivajući dijegetička ili nedijegetička participira naraciji, odnosno obavlja ne samo predstavljačku već i pripovedačku funkciju unutar složene strukture kakva je filmski sistem.