TRAŽEĆI VAMPIRE

/in /by

Od 18. veka naovamo, vampiri su kroz razne umetničke prakse doživljavali brojne transformacije, menjajući svoj arhetipski lik – od prastarih demonskih prikaza, preko lika uglađene muževne figure predstavljene u gotskoj literaturi, do današnjeg kozmetičkog proizvoda u savremenim serijama. Istražujući različitost motiva, esej se bavi razvojem arhetipa, kao i njegovim društvenim i kulturološkim uticajem, od prvih romana do savremenih pop-kulturnih fenomena. Šta je čovek zapravo našao tražeći vampire u različitim epohama?

MEDIJSKA KULTURA U SENCI EKONOMIJE MEDIJA

/in /by

Nekada su u teorijskim razmatranjima društvene uloge medija dominirale teme vezane za vaspitni, ideološki i propagandni uticaj medija. Za razliku od ranijih vremena, danas se o medijima više govori kao o području intenzivnih komercijalnih i profitnih aktivnosti nego kao o činiocima i sredstvima kulturnog razvoja. Sve je očiglednije da nekadašnju politiku i praksu, koje su se zalagale za afirmaciju i širenje medijske kulture, natkriljuje senka ekonomske eksploatacije medija. Budući da se današnja medijska praksa sve više valorizuje sa stanovišta ekonomske efikasnosti, teorijska interesovanja se postepeno izmeštaju ka pitanjima ekonomske eksploatacije medija.

ČOVEK – BITNA TEMA

/in , /by

ULOGA KULTURNIH FAKTORA U PROTESTANTIZACIJI ROMA JUGOISTOČNE SRBIJE

/in /by

Protestanti u jugoistočnoj Srbiji, koristeći se nezainteresovanošću oficijelnih religijskih struktura i velikodostojnika pravoslavlja i islama, otvorili su se za romske probleme, sa mnogo hrišćanske ljubavi uključili ih u postojeće grupne aktivnosti i podstakli na izgradnju novog, u Svetom pismu utemeljenog, identiteta. Pod protestantizacijom Roma podrazumevamo noviji proces masovnog uključivanja srpskih Roma u male verske zajednice protestantske provenijencije. Nezaobilaznu ulogu u tom procesu imaju kulturni faktori, odnosno podudaranje elemenata romskog kulturnog identiteta sa religioznim doživljajem protestantskih verskih zajednica, među kojima su najvažniji: uloga pesme i igre u slavljenju Boga, nesputanost i ekspresivnost ispoljavanja duhovnosti i prisnost uspostavljenih verničkih veza. Istraživanje je obavljeno na uzorku 60 krštenih vernika romske nacionalnosti, kao i 14 romskih i neromskih verskih starešina. Podaci su prikupljeni metodom produbljenog intervjua na osnovu standardizovane procedure sa Romima vernicima i neromskim i romskim starešinama protestantskih verskih zajednica u jugoistočnoj Srbiji (Hrišćanska baptistička crkva, Jehovini svedoci, Hrišćanska adventistička crkva i Evanđeoska pentekostalna crkva).

VANE BOR IZNAD REALIZMA

/in /by

NE/KULTURA MEDIJSKOG OKULAROCENTRIZMA

/in /by

U tekstu se medijski okularocentrizam sagledava kao svojevrsna nekultura samopotvrđivanja posredstvom repliciranja modela medijskog prikazivanja. Tehnološko usavršavanje produkcije vizuelnih zapisa više nije podstaknuto idealom „kartezijanskog perspektivizma“, već održanjem fascinacije vizuelnom razmenom. U postindustrijskom društvu vizuelni zapisi ne proizvode stvarnost, oni ne konstruišu istinu, jednako kao što ne teže njenom razotkrivanju, oni se proizvode kao označitelji mehanizama nadzora. Na taj način medijska hiperprodukcija prikazâ još jedino objavljuje da nad onim što je u fokusu postoji neka vlast, neproglašavajući prihvatanje određene interpretacije stvarnog kao građansku obavezu, jer se od vere u Istinu konačno odustalo, već pristanak na učešće u održanju mehanizama označavanja nadzora.

TEMATIZACIJA DRUŠTVENIH PITANJA U DIGITALNOJ UMETNOSTI

/in /by

U tekstu se razmatraju strategije društvenog angažovanja umetnika unutar digitalne umetnosti. Digitalna umetnost razvija se kao umetnička praksa koja izrasta u kontekstu razvoja digitalnih tehnologija i njihovog uticaja na okruženje, oslanjajući se ne samo na tehničke mogućnosti primene novih tehnologija, nego i na analizu njihovog uticaja i njegovog razumevanja. Razvoj digitalizacije i informacionih tehnologija otvorio je nove pristupe u obradi slike, zvuka i teksta, ali je i omogućio razvoj sajber-prostora, i to ne samo kao specifičnog prostora mogućeg delovanja, već i kao predmeta umetničke analize. Otuda je i novoj umetnosti, izrasloj na tekovinama digitalizacije, otvoren čitav spektar novih tema, kao što su veštačka inteligencija, teleprisustvo i telerobotika, baze podataka, internet aktivizam, video-igre, narativna hipermedijska okruženja, društvene mreže, virtuelni svetovi, itd.

TEORIJA MEDIJA KAO NAUČNA DISCIPLINA: PREDMET I CILJEVI

/in /by

U tekstu su analizirani predmet i ciljevi teorije medija. Teorija medija shvaćena je kao sistematsko promišljanje masovnih medija i specifične medijske stvarnosti. Njen cilj je posmatranje medija i medijske stvarnosti u njihovoj sveukupnosti i svim njihovim vidovima. Njom se teži da se otkriju, opišu i protumače opšte odlike masovnih medija, kao i medijske stvarnosti, bilo kao proizvoda specifične stvaralačke delatnosti, bilo kao reprezentacije empirijske stvarnosti i odnosa u njoj. Razlog zasnivanja teorije medija kao posebne naučne discipline prepoznat je u potrebi da se definišu, klasifikuju i objasne specifičnosti medijske stvarnosti, kao i razumevanja masovnih medija.