Arhiva

Rad se bavi narativnim tehnikama i postupcima u romanima Orhana Pamuka koji pokazuju zadivljujuću raznolikost. Uočljivo je da književni opus ovog proslavljenog turskog pisca čine pretežno romani raznovrsni kako po tematici tako i po jeziku i stilu. Obeležja njegove proze jesu stalno eksperimentisanje sa formom, pronalaženje novih i ranije nekorišćenih obrazaca i rešenja koja u narativnom pogledu znače novinu ne samo u savremenoj turskoj literaturi, već često i u svetskoj književnosti. Od prvog romana Dževdet- beg i njegovi sinovi (1982) do najnovijeg Čudan osećaj u meni (2014), Pamuk je neprekidno zaokupljen narativnom igrom, uspevajući da uvek iznenadi novim pripovedačkim tehnikama i stilovima.

Rad se bavi diskursom o idealnoj ženi u Srbiji danas, odnosno načinom na koji je konstruisana aktuelna politička kultura kroz reprezentaciju žena u ženskim časopisima. Pokušala sam odrediti diskurse koje proizvode časopisi Kosmopoliten i Blic Žena, odnosno razlike u predloženom konceptu ženskosti, i identifikovati načine na koje se ti diskursi i predstavljanje žena, njihovih rodnih uloga i odnosa, podudaraju sa širim društvenim normama, stereotipima i praksama. Analizirala sam i opšti utisak koji ostavljaju časopisi i pokušala ih smestiti na osnovu toga u predložene elementarne prototipe kako ih naziva Neda Todorović-Uzelac, u pitanju su prototipi/modeli tradicionalne žene-ženke i pobunjene, oslobođene žene (feministkinje).

Tekst razmatra potencijal jedne potkulture koja sebe smatra održivom u svojoj okrenutosti prirodnoj (re)produkciji života. Posebnost ove potkulture, koja se širi planetom, a već godinama zadobija pristalice i u Srbiji, manifestuje se u osvešćivanju različitih aspekata potrebe za ponovnim povezivanjem sa prirodom i njenim zakonima u svim vidovima života. Njeno polazište je briga o životu na Zemlji na osnovu principa prirode. Uređujući odnose u okruženju prema principima ekološke ekonomije, ona povezuje tehnologiju i nauku sa drevnim uvidima koji su u skladu sa savremenim naučnim teorijama. Naziv permakultura sadrži ideju permanentne, samoobnovljive kulture i odgovarajuće kultivacije svih aspekata života. Usmerena je na osmišljavanje niša u kojima ekološki način života predstavlja uzoran otklon od nedostataka civilizacije koja ubrzano uništava okruženje i dehumanizuje svet. To je koncept koji prevazilazi uobičajenu dihotomiju između urbanog i ruralnog, ali njegova sličnost sa utopističkom željom za bekstvom od kobnih uticaja tehnologije civilizacijskog sistema čini da sa stanovišta samog tog sistema permakultura po definiciji ostaje marginalna. Ipak, s obzirom na katastrofalne slabosti neoliberlne političke kulture, nesumnjiv je njen potencijal da stvara novu vrstu političke kulture.

U ovom članku bavimo se razmatranjem uloge koju politička kultura demokratskog društva ima u okviru Rolsove kasnije filozofije politike. U prvom delu članka analiziramo Rolsovo stanovište onako kako je prezentovano u njegovoj knjizi Politički liberalizam. Po Rolsovom shvatanju, osnovna uloga političke kulture demokratskog društva sastoji se u tome da je ona izvor ideja i principa koji mogu biti od pomoći političkoj teoriji za formulisanje adekvatne političke koncepcije pravde za dobro uređeno demokratsko društvo. U ostatku rada iznosimo neke kritičke primedbe u pogledu Rolsovog shvatanja veze između političke kulture demokratskog društva i političke teorije. U tom kontekstu nudimo naše viđenje uloge normativne političke teorije.