Arhiva

U ovom radu autorke pokušavaju da istraže savremeni odnos umetnika prema otpacima industrijske proizvodnje i njegovu spregu sa društvom. Takođe, u radu se ispituje fizičko, kao i mentalno, zagađenje čoveka savremenog društva, i uloga umetnika kao svedoka i vizionara. Odbačeni predmeti, iskorišćeni i napušteni, poput umornih staraca, postali su novi predmeti obožavanja i opsesije jednog kruga umetnika. Postavlja se pitanje kako je došlo do toga da đubre i otpad, odnosno brojni odbačeni i istrošeni proizvodi industrijske proizvodnje i masovne kulture postanu legitimno poštovani.

Usled tranzicije od kapitalističkih ka postkapitalističkim društvima, i prelaska sa ekonomije robe na ekonomiju usluga razvoj kulturnih i kreativnih industrija postaje fokus sve većeg broja država. Kako još uvek ne postoje međunarodno prihvaćena definicija sektora ni alati za njegovu analizu, razumevanje sektora i instrumenti kulturnih politika variraju od države do države. Komparativnom analizom kulturnih politika Velike Britanije, Španije, Srbije i Hrvatske ovaj rad pruža uvid u različit stepen razvijenosti mera i podrške vezanih za kulturne i kreativne industrije i nudi preporuke za dalji razvoj sektora. Komparativna analiza bazirana je na statističkim analizama, zakonima, smernicama i strateškim planovima ovih država, i organizovana kroz analizu jedanaest tema koje se pokazuju kao ključne za sektor: definicija sektora i ciljevi državnih politika u okviru sektora; mapiranje i analiza podataka; regionalizacija; međuresorna i međusektorska saradnja; obrazovanje i trening; tolerancija; informacije, komunikacije i tehnologija; poreska politika; intelektualna svojina; podrška malim i srednjim preduzećima; i internacionalizacija.