Arhiva

U radu se predstavljaju neki od najvažnijih problema koje je proizveo poslednji nalet hip-hop izvođača u Srbiji. U osnovi, reč je o generaciji koju obeležava poseban, „svežderački” odnos prema (pot)kulturnom nasleđu. On se demonstrira na svim nivoima prezentacije: i na zvučno-performatinom planu (muzika, stihovi), i na vizuelnom (estetika video-klipova, odevanje), i u esejističkoj aktivnosti. Upravo je poslednji sastojak – esejistika – možda i najneobičniji razlikovni element poslednje generacije hip-hop vojnika u Srbiji, s obzirom na to da je reč o diskursu koji zastupa i promoviše izvesne „leve”, „levičarske” ideje.

Najraniji proizvodi hip-hop kulture su došli do Socijalističke Federativne Republike Jugoslavije u prvoj polovini 1980-ih, u isto vreme kada pristižu i u Zapadnu Evropu. Pa ipak, hip-hop, shvaćen kao zaokruženi životni stil, etablirao se kao zasebna potkultura unutar uskog sloja urbane srednjeklasne omladine tek ranih 90-ih uz pomoć satelitske televizije, stranih magazina i piratskih kaseta. Nekih petnaest godina kasnije hip-hop je postao jedna od najrasprostranjenijih omladinskih kultura u Srbiji. Cilj ovog članka jeste da istraži ovu evoluciju pokazujući na koji način su sve širi krugovi omladine iz različitih društvenih slojeva usvajali hip-hop, istovremeno nadograđujući nova, lokalna značenja na uvezenu kulturu. Članak argumentiše u korist teze da je širenje hip-hopa omogućeno prihvatanjem šarenolikog lokalnog nasleđa turbo-folka, fank uticaja u popularnoj muzici i urbane romske kulture. Repersko oponašanje stila oblačenja, slenga i stava dizelaša – potkulture mladih iz ranih 1990-ih koja je promovisala kriminalni životni stil – predstavljeno je kao primer.

Namera ovog rada jeste da dâ doprinos oživljavanju interesovanja za teorijsko promišljanje i praktično istraživanje područja svakodnevnog života u oblasti društvenog iskustva koje je započelo 70-tih godina prošlog veka; da ukaže na povezanost sveta medijskog spektakla sa svakodnevicom masovne publike; da na primeru sporta kao najpopularnijeg i najproduktivnijeg medijskog događaja pokaže kako publika u svojim svakodnevnim interakcijama sa masovnim medijima prihvata moderne stilove života, koristi nove tehnologije i identifikuje se sa sportskim idolima. Iz perspektive tehnologije emitovanja sportskog spektakla u radu se analizira televizijski prenos Svetskog prvenstva u fudbalu 2018. godine.

Danas među osnovne namirnice neophodne za život čoveka ubrajamo sve više onih kojima je namena isključivo uživanje, te se za njih toliko vezujemo da postaju deo našeg svakodnevnog života, prepoznatljiv u kulturi i društvu koji nas okružuju. Tim namirnicama pripada kafa, napitak poznat kao „crno zlato” koji je morao da pređe dugačak put kroz prostor i vreme da bi se danas svakodnevno nalazio u našim toplim šoljicama. Kafa je, međutim, mnogo više od običnog napitka kojim zadovoljavamo naša čula mirisa i okusa, ona je vremenom postala pravi sociokulturološki fenomen, koji je u različitim društvima poprimio specifične odlike i oblikovao norme ponašanja. U ovom radu predstavićemo značaj i uticaj kafe na kulturu savremenog društva u Italiji i Srbiji, kao i na formiranje znatno različitih običaja i rituala koji prate ispijanje ovog napitka. Cilj ovog rada je ukazivanje na potencijalne kulturološke konflikte koji mogu nastati između pripadnika ovih dveju naroda usled različitog istorijskog razvoja kulture kafe koji je doveo do nastanka različitih običaja.